Pandemide Hayat Mücadelesi: Anne ve Doktorlar Buluştu

Mersin’de, pandemi döneminde 28 haftalık hamileyken Covid-19’a yakalanarak yoğun bakımda mücadele etmek zorunda kalan bir anne, yıllar sonra ona yeniden hayat veren doktorlarını ziyaret etti. Duygusal anların yaşandığı bu buluşmada, hem anne hem de sağlık çalışanları o zorlu dönemleri anımsadı.

37 yaşındaki Aslıhan Kayık, pandemi sürecinin ikinci döneminde, tatil yapmak için bulunduğu bölgede şiddetli öksürük ve nefes darlığı şikayetiyle hastaneye başvurdu. Yapılan Covid-19 testi pozitif çıktı. Hamile olması nedeniyle yüksek risk grubunda değerlendirilen Kayık, Mersin Eğitim ve Araştırma Şehir Hastanesi’ne sevk edilerek tedavi altına alındı.

İlk olarak normal serviste oksijen desteğiyle izlenen genç annenin durumu hızla kötüleşti ve yoğun bakıma alındı. Doktorlar, bebeği riske atmadan annenin akciğerlerini iyileştirmeye çalıştı. Ancak solunum güçlüğü artınca, acil doğum kararı verildi.

Doğum sonrası 14 gün entübe edilen Kayık, bu zorlu süreçten sonra hayata tutunmayı başardı. Bu süre zarfında prematüre doğan oğlu, yenidoğan yoğun bakım ünitesinde tedavi gördü. Yaklaşık bir ay hastanede kalan Aslıhan Kayık, taburcu olduktan sonra ek tedavi ve operasyonlar geçirdi. Yaşadığı süreci “hayata yeniden doğuş” olarak tanımlayan Kayık, o anları unutmaktan bahsetti.

Kendini bu zor günlerde ifade eden Kayık, “Pandeminin ikinci dönemiydi. 28 haftalık hamileydim. Yoğun bir öksürük ve nefes darlığı ile hastaneye gittik. Testimin pozitif çıktığını öğrendik. Hamile olduğum için yüksek riskliydim ve Şehir Hastanesi’ne sevk edildim. Evimize oldukça uzaktı ama hemen yatışım yapıldı” dedi.

Kayık, yaklaşık 5 gün serviste kaldığını belirterek, “Sürekli oksijen desteği verilmesine karşın iyileşme olmadı. Durumum ağırlaştı ve yoğun bakıma alındım. Doktorlar, bebeği riske atmadan beni tedavi etmeye çalıştı. Fakat bir akşam nefes darlığım dayanılmaz hale geldi. Harun Hocama ‘Beni doğuma alın, artık dayanamıyorum’ dedim. Hızla doğuma alındım” açıklamasında bulundu.

Yoğun bakım sürecindeki günlerini anlatan Kayık, “Doğumdan sonra 14 gün entübe kalmışım. O dönem ilaçların etkisiyle hayal ile gerçek birbirine karıştı. Yoğun bakımda geçirdiğim anları rüyalarımda yaşadım. Uyandığımda doktorların ve hemşirelerin gözlerindeki mutluluğu unutmuyorum. Hepsi etrafımda toplanmıştı ve ‘Sen bizim umut ışığımız oldun’ dediler. O dönemde birçok kayıplar oluyordu. Benim iyileşmem onlara moral oldu. Gerçekten ölüp geri dönmüş gibiydim” şeklinde konuştu.

Yoğun bakımda gözlerini açtığı ilk anı hatırlayan Kayık, “Gözümü açtığımda sorduğum ilk şey bebeğim oldu. Hemen telefonlarından fotoğrafını gösterdiler. O anı asla unutmuyorum” dedi.

Entübasyon sürecinin ardından ana yoğun bakımda bakıma alındığını kaydeden Kayık, “Temiz yoğun bakıma geçmişim. Ekstübe olduktan bir iki gün sonra, ben ikinci katta yatarken oğlum üçüncü katta yenidoğan yoğun bakımdaydı. Yaklaşık 30-35 gün boyunca çocuklarımı görememiştim. Alican Hocama ‘Beni servise gönderin’ diye yalvarıyordum. Tek derdim kızımı görmekti” sözlerini aktardı.

Taburcu edildikten sonra mücadelesinin bitmediğini ifade eden Kayık, “Hastaneden çıktığımda tamamen başka bir dünyaya adım attım. Yaşadıklarımı sonradan öğrendim. Taburcu olduktan sonra bir yıl boyunca tedavi sürecim devam etti, izler kaldı ve operasyonlar geçirdim. Hala etkilerini hissediyorum ama hayattayım ve çocuklarımın yanındayım” dedi.

Anestezi Uzmanı Dr. Harun Özmen, sürecin hem anne hem de bebek açısından oldukça kritik geçtiğini belirtti. Özmen, “O dönemde çok sayıda ağır hasta vardı. Bu vakada iki can söz konusuydu ve her adımımızı büyük bir dikkatle atmak zorundaydık” dedi.

Hastanın yoğun bakıma kabulü sırasında oluşan tabloyu net bir biçimde gördüklerini söyleyen Özmen, “Hastamız ileri derecede solunum yetmezliği ile yoğun bakıma alındı. 28 haftalık gebeydi ve pandeminin en zor dönemlerinden birini yaşıyorduk. Akciğer tutulumu oldukça ağırdı. Hem anne hem bebek açısından son derece hassas bir süreç yürüttük. Önceliğimiz annenin akciğer fonksiyonlarını iyileştirmekti. Çünkü annenin stabilize edilmeden yapılacak her müdahale riski artırabilirdi” açıklamalarında bulundu.

Tedavi planının multidisipliner bir şekilde yürütüldüğünü ifade eden Özmen, “İlk aşamada gebeliği sonlandırmadan annenin solunumunu düzeltmeyi hedefledik. Her erken doğum, bebeğin riskini artırır. Ancak klinik tablo ağırlaştı. Solunum parametreleri kötüleştiğinde, annenin hayatı öncelikli hale geldi. Multidisipliner değerlendirme sonrasında doğum kararı aldık” şeklinde sözlerine ekledi.

Hastanın ekstübe edilerek kendi kendine nefes almaya başladığı anın unutulmaz olduğunu aktaran Özmen, “Ekstübasyon kararı alırken çok dikkatliydik ve solunumunun yeterli olup olmadığını yakından takip ettik. Kendisi cihazdan ayrıldığında ekip olarak büyük mutluluk yaşadık. O günlerde umut son derece kıymetliydi. Onu sağlıklı bir şekilde, çocuklarıyla birlikte görmek ise bizim için en büyük ödül” dedi.